Vilkolinec — już tyle razy wybieraliśy się do tej wioski.

• Po raz pierwszy jak jechaliśy na rowerach do Budapesztu, ale zabrakło nam wtedy czasu.
• Po raz drugi jak odwoziliśy rodziców Garego na samolot do Budapesztu ale wtedy pogoda była fatalna, ściana deszczu.
• Po raz trzeci jak byliśmy na rowerach w Liptowie ale także zabrakło nam czasu.

Wreszcie się udało. Zabraliśmy Maję i Kubę na wycieczkę do Orawskiego Zamku a później pojechaliśy do Vilkolinca. Mój przewodnik bardzo polecał ten żywy skansen. To taka wioska jak nasz Chochołów, tylko o wiele mniejsza. Także same stare drewniane domy, w których ciągle mieszkają ludzie. Z tym że oni tam malują drewno na biało, żółto, beżowo, wioska jest więc nardziej kolorowa. Poza tym jest przepięknie położona, wysoko w górach, na terenie Parku Narodowego - Wielka Fatra. Do wioski prowadzi wąska kręta asfaltowa dróżka. Autokary nie mają tam wstępu a dwa jadące z przeciwka samochody osobowe muszą szukać miejsca, żeby się bezpiecznie wyminąć.

Widoki są na prawdę piękne, aż grzech jechać tam samochodem. Z czego oni tam żyją? Widzieliśy pasieki, mały Kościółek i szkołę. Nie widać było żeby oni cokolwiek tam uprawiali. Na pewno czerpią trochę zysku z turystów :-) O tym, że przed wejściem do wsi stoi budka i trzeba wykupić bilety wiedzieliśmy już od Ewy i Stacha, którzy dotarli tam przed nami.

Vlkolinec is a small village that's a "living museum" — in other words, people live there, but you can pay to wander around their little village. As Kinga pointed out, it's much like Chochołów, but more isolated, and I guess smaller.

Landscapes here